Doğru Şekil



“Bu çocuk sonsuza dek emecek herhalde” diye yine kendi kendime söylendiğim bir gün, “doğru” şekilde ebeveyn olmakla ilgili ne kadar çok dışarıdan bilgiye maruz kaldığımı ve bu dışarı bilgilerin ne kadar büyük bir kısmının aslında içime sinmiyor olduğunu fark ettim. Mesele emzirmeye devam etmek ya da etmemek değildi. Mesele benim bu konuda içimden ne geldiğini bilmiyor oluşumdu. İç sesimi nasıl bulacaktım? Meditasyona otursam çıkar mıydı? İyice düşünsem? Çocukluğuma insem?